De Nieuwe Man
februari 2, 2010 Een reactie plaatsen
Berend Bepol is scheepsbouwer. Het is 1912, de zaken gaan vanzelf en Berend is een echte directeur geworden. Zijn vader liep nog op de werf rond in werkkleding en met een meetlint om zijn hals maar Berend verdeelt zijn tijd tussen zijn kantoor, waar hij filosofische gedachten ontwikkelt, de herenclub en zijn botaniseer-wandel hobby. Hij laat het werk op de werf over aan zijn meesterknecht Niesten. Wat vooral opvalt is dat in het boek helemaal niet gecommuniceerd wordt. Bepol heeft nooit een echt gesprek met Niesten, hij weet zelfs niet eens of Niesten zijn voornaam of zijn achternaam is. Bepol houdt regelmatig tenenkrommende monologen tegen zijn gezin maar door gebrek aan tegenspraak slaat hij helemaal door.
Elisabeth Curren lijdt aan een terminale vorm van kanker. Ze weigert verdere behandeling. Wanneer een zwerver een slaapplaats zoekt in haar tuin neemt ze hem op in huis. Vercueil ontpopt zich meer en meer als haar doodsengel die haar begeleidt op haar laatste levensreis. Het boek is geschreven als een lange brief aan haar dochter die in Amerika woont. In IJzertijd neemt Coetzee ondubbelzinnig afstand van de apartheid in Zuid Afrika. Hij schildert de verschrikkingen en de morele leegte in de dingen die Elizabeth meemaakt in haar laatste levensdagen. Ze kan het proces niet tegenhouden, ze heeft geen antwoorden, maar ze participeert in het stervensproces. Een geweldig mooi boek van Coetzee dat doet denken aan “Disgrace”, maar milder van toon. (J.M. Coetzee, 1970)
In de verhalenbundel Dorpsleven beschrijft Amoz Oz de belevenissen van een aantal oudere en jonge dorpsbewoners uit het dorpje Tel Ilan in ‘het gebied van Manasse’. Het dorp is al heel oud maar in de laatste jaren zijn de oorspronkelijke bewoners weggetrokken of overleden. Het is nu een toeristisch centrum waar drommen mensen zich op zaterdag komen vergapen aan boetieks en pseudo-ambachtelijke bedrijfjes. Het grappige is dat deze verhalen zich allemaal afspelen op dezelfde vrijdagmiddag en -avond en dat de levens van de hoofdpersonen elkaar dus ook af en toe raken. De verhalen van Amos Oz zijn dromerig en licht surrealistisch met een vleugje van oude Chassidische vertellingen. In september 2009 ging de Nobelprijs voor de Literatuur naar Herta Müller. Amos Oz was één van de andere kandidaten.
Paul Rayment zit op de fiets met een tas vol boodschappen. Hij wordt door een auto geschept omdat hij niet goed uitkijkt, dat kost hem zijn been. De zestiger is altijd slank geweest, had een goed figuur en was sportief, maar nu veracht hij zichzelf. Hij is een wrak en wil dat ook zijn. Daarom wil hij absoluut geen prothese. Hij is geen man meer of hooguit nog een Langzame man. Nadat hij een aantal verpleegsters heeft versleten verschijnt de Kroatische Marijana in zijn leven. Ze is efficiënt en Paul begeert de gezonde stevige vrouw. Marijana is getrouwd en wil, ondanks bedekte toespelingen van Paul, niets van een relatie weten. Maar wat begeert Paul écht ? Is het de erotiek van de vrouw, haar stralende gezondheid of is het haar gezin, de geborgenheid van een echtgenoot en kinderen ?