alles wat tot de verbeelding spreekt…
augustus 3, 2011 Een reactie plaatsen
De tweede film van Joel en Ethan Coen is in veel opzichten het tegenovergestelde van hun eerste film Blood Simple. De personages zijn sympathieker en de plot heeft een positieve insteek. Ondanks de vele platte grappen lijkt de film bijna in de buurt te komen van een “redeeming movie”. Lees meer over dit bericht
december 31, 2010 Een reactie plaatsen
The Passion of Anna
The “Passion of Anna” is een échte Bergman. Kort samengevat: Het is onmogelijk om menselijke relaties duurzaam in stand te houden. Iedereen zit opgesloten in zijn eigen problemen. Tegelijk ook een mooie film vol symboliek. Bergman slaagt er alweer in je een kijkje te geven in de menselijke psyche, maar ook bij deze film vraag je je af “wat heb ik nou eigenlijk geleerd wat ik nog niet wist”. The Passion of Anna is daarmee één van de meest thematische films uit het oeuvre van Ingmar Bergman maar brengt niet veel nieuws.
november 18, 2010 1 reactie
Wat moet een christen met een film waarin een busvol supporters van Manchester United luidkeels zingt “What a friend we have in Jezus … and his name is Cantona” ? Toch geeft het lied blijk van enig theologisch inzicht. Het is fijn om goede vrienden te hebben, maar het is nog beter om iemand te hebben die je door en door kent, en die – als het er op aankomt – een voorbeeld is voor ethisch gedrag. Het leven van postbode Eric is een puinhoop maar met hulp van zijn vrienden en de wonderbaarlijke verschijning van zijn grote idool Eric Cantona slaagt hij er in het op orde te krijgen.
juli 6, 2010 Een reactie plaatsen
Drie jongetjes spelen op straat. Een auto stopt en een man die zich voordoet als een politieagent neemt één van hen mee. Zo’n dertig jaar later komen de mannen elkaar weer tegen. Dave, de ontvoerde jongen, draagt zijn verleden met zich mee en komt er niet van los. Jimmy is een gewelddadige crimineel en Sean is politie-inspecteur. Op een dag komt Dave ‘s nachts laat thuis, hij zit onder het bloed. Dezelfde nacht blijkt de 19-jarige dochter van Jimmy gruwelijk vermoord te zijn. Voor de vrouw van Dave lijkt de zaak duidelijk en ook de politie richt zich op de verwarde Dave met zijn vage verhaal. Maar ligt het wel zo duidelijk ?
We bury our sins and we wash them clean
januari 7, 2010 Een reactie plaatsen
Je zou het niet verwachten maar het is toch écht waar: Smultronstället (Wilde Aardbeien) is een gevoelige en warme film in het enorme oeuvre van Ingmar Bergman. Natuurlijk zou het niet een echte Bergman zijn als er niet meerdere lagen en diepzinnige gedachten in verwerkt zijn, en het is daarmee nog altijd geen gemakkelijke film, maar temidden van het loodzware gehalte van zijn overige werken is deze film een verademing. De zeventigjarige dokter Isak Borg krijgt een eredoctoraat. Op weg naar de universiteit om de onderscheiding in ontvangst te nemen kijkt hij terug op zijn leven: zijn hoop en optimisme, teleurstellingen, het verdriet in zijn leven, zijn liefdes en z’n medische carrière. Hij maakt de balans op en kan aan het einde van de dag in vrede gaan slapen.
januari 2, 2010 Een reactie plaatsen
Hoe ga je ermee om wanneer je partner de ziekte van Alzheimer krijgt ? In het begin kunnen Grant en Fiona Anderson er nog wel om lachen wanneer Fiona na het afwassen de koekenpan keurig in de koelkast opbergt maar er komt een moment dat het niet meer mogelijk is om haar alleen te laten. Ze moet het huis uit en Grant vindt het verschrikkelijk. Hij smeekt Fiona om thuis te blijven maar zij beseft dat dit niet langer mogelijk is. Sarah Polley was 27 toen ze haar eerste grote bioscoopfilm maakte. Een geweldige prestatie van een veelbelovende jonge regisseur.
november 24, 2009 Een reactie plaatsen
Psychologisch sterke film over een vrouw die jaren geleden een traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt op haar school. Vijftien jaar na de gebeurtenis houdt de school een herinneringsbijeenkomst. Op die dag beleeft ze de gebeurtenissen opnieuw en intens. Regisseur Vadim Perelman (House of Sand and Fog) maakte de film naar aanleiding van een boek van Laura Kasischke en stelt elementaire vragen aan de orde over de rol van moraal en het geweten.
juli 21, 2009 Een reactie plaatsen
François groeit op als enig kind van Maxime en Tania Grimbert. Hij is een eenkennige jongen en hij leeft in een fantasiewereld. Maxime zou graag willen dat hij een goed sportman wordt maar dat zit er niet in. Maxime steekt zijn teleurstelling hierover niet onder stoelen of banken en dat is ook op een uiterst pijnlijke manier duidelijk voor François. Maar achter de alledaagse werkelijkheid van het gezinnetje zit een diep triest verhaal. François realiseert zich, als hij ouder wordt dat zijn vader en moeder dit verhaal voor hem verborgen hebben gehouden en hij gaat op zoek naar de waarheid. De film vertelt in flashbacks wat in het verleden is gebeurd.
