alles wat tot de verbeelding spreekt…
maart 30, 2011 Een reactie plaatsen
Een scenario à la James Bond, gepositioneerd in de jaren 30 van de vorige eeuw. Alle ingrediënten zijn aanwezig: Een schurk die de wereld dreigt te vernietigen, een mooie vriendin, verdwenen geleerden en veel fantastische technologie. Ik ben geen liefhebber van het genre maar in dit geval is de combinatie toch leuk gevonden. Lees meer over dit bericht
september 28, 2010 Een reactie plaatsen
Films van Andrej Tarkovsky zijn spirituele ervaringen. Offret, zijn laatste film uit 1986, is gemaakt in Zweden en gaat over de vraag wat werkelijk is. Wanneer een nucleaire wereldoorlog uitbreekt bidt Aleksander voor het eerst van zijn leven. Hij vraagt God de ramp ongedaan te maken. Als dank zal hij hem alles offeren wat hij heeft. De volgende dag lijkt het alsof er niets is gebeurd en Aleksander lost zijn schuld in. De laatste film van Tarkovsky heeft vele facetten, als een diamant. Hij breekt het licht van de werkelijkheid en toont de waarheid in duizend schakeringen, in passies, dromen en angsten.
augustus 15, 2010 Een reactie plaatsen
De mythische Ariadne – Spinner of Dreams – creëert een labyrint van dromen waarin je onherroepelijk verdwaalt, zoveel opties, zoveel richtingen. Maar wat gebeurt er daarná met je ? De nieuwste film van Christopher Nolan is al direct na het uitkomen een enorm succes. De film is razend origineel en hij is spectaculair om te zien, ik zal daar verder dus niet nóg eens over schrijven. Dit is een film die móet je bekijken, meerdere keren als het je lukt. Het is ook een film waarover je achteraf heerlijk kunt nadenken zodra je het labyrint weer achter je gelaten hebt. Ik noem hier tien onderwerpen die mij onmiddellijk opvielen bij het kijken.
LEES NIET VERDER. Dit artikel bevat veel spoilers en is alleen interessant wanneer je achteraf wilt nadenken over wat je nu eigenlijk gezien hebt.
augustus 8, 2010 Een reactie plaatsen
Een van de meer intelligente films over tijdreizen en relaties tussen mensen. Henry DeTemble heeft een afwijkend gen waardoor hij plotseling verdwijnt en in een andere tijd weer opduikt. Hij kan deze afwijking zelf niet controleren. Wanneer hij verliefd wordt op Clare leidt dit tot de nodige complicaties. Zo op het eerste gezicht een vermakelijke komedie maar toch ook wel één met een diepere grond.
maart 7, 2010 Een reactie plaatsen
Het boek “Solaris” van de Poolse SF-auteur Stanislaw Lem werd twee maal verfilmd. In 1972 maakte Andrej Tarkovski een versie die uitgebreider is dan het boek. De remake uit 2002 van Steven Soderbergh blijft dichter bij het boek en legt vooral de nadruk op de love-story. Lem zelf schreef op zijn weblog dat geen van beide films helemaal recht doet aan wat hij bedoelde te zeggen. Het is dus interessant om eens een vergelijking te maken.
januari 18, 2010 Een reactie plaatsen
De laatste weken zag ik regelmatig films van Ingmar Bergman: prachtige zwart-wit films in een eenvoudige setting met loodzware dialogen over de meest essentiële aspecten van het menselijk bestaan. Avatar schijnt in álle opzichten het tegenovergestelde. Schitterende 3D beelden, verbluffende animaties en een verhaal met de diepgang van een Bouquet-reeks roman.
Het ligt niet zozeer aan de thema’s. James Cameron baseert zijn film op twee hot issues uit onze tijd: tekort aan grondstoffen is de belangrijkste reden om oorlogen te voeren en het milieu dreigt te gronde te gaan als gevolg van ongebreidelde economische groei. Avatar zien is heerlijk genieten en van een werkelijkheid waar problemen lijken gereduceerd tot duidelijke, hapklare brokken. Dus in zekere zin toch weer terug bij zwart-wit. Maar wel met stof tot nadenken.
(By the way: er ís een link tussen Bergman en 3D)
december 5, 2007 Een reactie plaatsen
Op 10 november 2008 schreef Cees Dekker in de bijlage Opinie en Debat van NRC Handelsblad een artikel over het gesleutel aan de mens. Een mooie gelegenheid om weer eens naar de film Blade Runner te kijken. “Blade Runner” Rick Deckard krijgt opdracht op zoek te gaan naar een aantal ontsnapte “Replicants”. Het gaat daarbij om “mensen” die zijn gebouwd op basis van “genetic engineering” technieken. De replicants zijn gebouwd om zwaar en gevaarlijk werk te doen op de buitenplaneten. In het ontwerp is geen rekening gehouden met het inbouwen van complexe emoties met de aanname dat die zich automatisch wel zullen ontwikkelen. Als veiligheidsmarge hebben de replicants een maximale levensduur van 4 jaar meegekregen.
